سردبير: خودم

درباره ی دموکراسی بنده عقیده ی خاصی ندارم . به نظرم می آید اگه کلمه ای برساخته ی ذهن ( دقت کنید من نمی گویم زبان ) باشد همین دموکراسی است . من ضمن این که کاری به مبارزان راه دموکراسی ندارم و به دشمنی آن ها علاقمند نیستم , فکر میکنم اگر مفهومی غیر اصیل در این گفتار به میان آمده باشد همانا دموکراسی است . اما این که بتوانم حرف خود را بقبولانم یا عقیده ی جدیدی درین باره بدست بیاورم ربطی به بحث ما ندارد آقای درخشان . من پا را فراتر از آن جا که تو می گذاری می گذارم و می گویم که نه تنها بر ساخته های زبان غیر اصیل و غیر قابل توجه اند بلکه برساخته های ذهن نیز ارزش جستجو ندارند . اگر عرفان شیعی ( می گویم اگر ) برساخته ی ذهن می بود من حاضر بودم آن را رها کنم . حالا هم که دارم با تو صحبت می کنم حاضرم تمام اصول عرفانی شیعه را به کلی ندیده بگیرم و از چیز هایی که آن قدر جهانشمول باشند که شما را راضی کنند صحبت کنم . درین هیچ تردیدی نیست که در فرهنگ هر دینی ذهن هایی به کار افتاده است و ادبیاتی را ساخته است . من هیچ تردیدی ندارم که ادبیات برای تو جذاب نیست . ادبیات یک دین چهره ی ملایم , مهربان و مطبوع آن دین است. با این چهره مرادان و دین داران بزرگ اصول سخت و غیر قابل تغییر را برای رهروان ضعیف و مریدان سر گردان خود به گونه ای بیان می کرده اند که دلهره و وحشت موجب سقوط پیروان نشود . اما اصل هر دین _ آن چه که پیام آور قادر به دیدن آن بوده است _ بسیار وحشت زا ست . به جرات می توانم بگویم که ذات دین نسبت به احساسات انسانی ما سخت بی اعتنا ست . اما درباره ی یک چیز تجربه ی شخصی دارم و ان این که دین امری ذهنی و درونی نیست . حقایقی که دین در افشای آن مصر است واقعیتی خارجی و هولناک دارد , واقعیتی که حتی بیان بی نظیری مثل قرآن یا زبان ادبی ای مانند انجیل یا قصه های هنرمندانه ای مثل قصه های هندویی و یا کلمات لغز گونه ی تائویی نمی توانند چهره ی نا متعین ,غیر قابل تعریف وپیمایش ناپذیر ان را آشکار کنند . دین در زبان نمی گنجد و زبان می خواهد آن را برای ابنا بشر تلطیف کند . بشر آن را درک نمی کند , نه به خاطر آن که زیاده از حد ذهنی و فلسفی و محصول زبان است , بلکه بر عکس به این علت که بسیار ساده و صریح و همین طور خیلی خیلی وحشت آور است . شاید برای شما این جالب باشد که بدانید من همیشه فکر می کنم آن چه ذهن و تمدن بشر را پیش برده است منطق نبوده , وحشت بوده است . این وحشت است که از یک مرد یا یک زن یک لیبرال می سازد . لیبرال کسی است که جرات اندیشیدن به چیزی در ورای زندگی را ندارد . زندگی ای که بی هیچ تردیدی طعمه ی مرگ است . همین وحشت با عث می شود که ما نخواهیم دین را ببینیم . آن چه که دین می گوید بر ساخته ی زبان نیست . آن چه می گوییم تا از دین چشم بپوشیم اما بر ساخته ی تر س است . حالا آن که می ترسد نفس است . البته شما هر اسمی می خواهید می توانید بر ان بگذارید . نفس کسی است که به حد کافی جهانشمول هست که بشناسیمش . همان کسی که صبح ها در من و شما و دیگران چشم می گشاید و از خود می پرسد چه می توانم بکنم تا این جا بودن را فراموش کنم . ..

کوثر هزینه sleazy بودن خودش، اخلاقش و کاریکاتورش رو پرداخت کرد. حیف اون هنر و دست خوش ذوقش که به خاطر اخلاق گندش به کار نمیاد.

من اصلا درباره ی فلسفه صحبت نمی کنم . مسئله عمل و توان عمل است . مسئله توانایی است . ممکن است کسی بندگی را دوست نداشته باشد اما " نتواند " که در این جهان بنده ی زر و زور نباشد . یا ممکن است من به عدالت محتاج باشم و در نتیجه به آن معتقد باشم , اما معلوم نیست که اگه به قدرت برسم " بتوانم " اعتقادم را به عدالت کما کان حفظ کنم . چون همان طور که می دانی عدالت و راستی و مبارزه با ستم و ... در نهایت کلماتی هستند که می توان به مرور زمان و با مهارت مفهوم ان ها را دگر گون کرد . همین طور است مفهوم ساخت و ساختار گریزی . من کم و بیش در زمینه ساختار زدایی مطالعه کرد ه ام , اما آن چه یافته ام فقط ساختار های جدید است که با وجود ظاهر و شکل انقلابی ای که دارد چیزی جز نمونه ی جدیدی از پراگماتیسم آمریکایی نیست . درست مثل فیلمسازان موج نو فرانسوی که می خواستند فیلم ضد داستان بسازند . اما مثلا ضد داستان های ژان لوک گدار چیزی نبود جز به کار گیری هوشمندانه عناصر داستانی شناخته شده و نقض آن ها در یک لحظه بخصوص . می خوام بگم که ضد قصه نیز چیزی جز یک قصه ی جدید نبود . اما درباره پاکی چنان که دین به ان قایل است من فکر می کنم این مفهوم بیش از ان که از تعامل "من " با اجتماع بر آید در ابتدا به تعامل " من " با نفس خودم یا ذهن خودم یا روح خودم یا هر چیزی که شما اون رو "خود " بنامید بر می آید . آن چه ما با این " خود " می کنیم بسیار مهم است . آن چه نمی کنیم خیلی مهم تر . این ها فلسفه نیست . این دستیابی به توانایی است . ذخیره ی نیرو است . من می تونم اگه شما بخواهی مثال های عینی تر و ملموس تری برای تو بگویم . اگر علاقمند باشی به ادامه ی این بحث .

---------------

• هودر: نمیشه تجربه‌ی موج نوی سینمای فرانسه رو با فلسفه‌ی ضد زیرساخت‌گرا مقایسه کرد. و از همه مهمتر، حرف رورتی اینه که وصل کردن ایده‌ی دموکراسی به فلسفه یه اشتباهه و این فلسفه نبوده که دموکراسی تولید کرده، تجربه و آزمون و خطا بوده. راست هم میگه. خودش هم مثال برده‌داری یا قتل عام سرخ‌پوستهای آمریکای رو می‌زنه که همه بعد از اون اعلامیه‌ی جفرسون که بعدا رسید به اعلامیه حقوق بشر برای چندین دهه‌ ادامه پیدا کردن. در ضمن، تفاوتی که شما بین «من» و «خود» می‌گذاری یه تفاوت طبیعی و جهان‌شمول نیست، بلکه ساخته‌ی زبان و فرهنگه. بقول فوکو یه تکنولوژی‌ای هست که این خود رو می‌سازه و مثلا بین اون و «من» تفاوت قایل میشه. مفهوم «نفس» در عرفان شیعی الزاما در همه‌ی انواع شاخه‌های اسلام یا دین‌های دیگه به این شکل وجود نداره و در نتیجه بحث درباره‌‌اش به عنوان یک جهان‌شمول بی معنی است. ولی خلاصه اینکه خیلی «تکنولوژی‌های خود» هستند که اصلا خود را نابود می‌کنند یا بهتر بگویم وجود آن را نفی می‌کنند.

به آقای امیر صلح دوست که شباهت های احمدی نژاد و هیتلر رو به این تیزی دریافته اند. گویا شما هم خودتونو به کوری می زنین وقتی که احمدی نژاد خیلی واضح گفت ما با رژیم صهیونیستی طرفیم نه یهودی ها. حالا اینم قبول نداری اشکال نداره.

هفته پیش که از هیلاری کلینتون پرسیدن اگر (اگر) ایران به اسرائیل حمله اتمی بکنه شما چیکار می کنین؟ پاسخ : امیدوارم چنین اتفاقی نیافته نه عزیز اینو نگفت گفت اگر در ده سال آتی رژیم ایران همچین حماقتی بکنه ما می تونیم نسل ایرانیها رو از روی زمین ریشه کن کنیم. خوب حالا جناب صلح دوست هر چقدر می خوای زور بزن و از این زنیکه حمایت کن امیدوارم ولی حمایتت به جاهای باریک نکشه! یه وقت بیلی غیرتی می شه

نه , اشتباه می کنی , شاید یک روز بفهمی و نمی دانی چطور صادقانه و صمیمانه آرزو می کنم که روزی پیر شوی (منظورم سنت نیست درونت است ) با تجربه شوی و دریابی که مهم این نیست که تو به هدفی برسی یا نرسی مهم این است که صادقانه و صمیمانه و خالی از آلودگی گام برداشته باشی . از این گذشته من تابه حال فکر می کردم که تو اصلا به پاکی اعتقادی نداری فکر نمی کردم معیارهای پاکی برایت متفاوت از دیگران باشد.

------------

• هودر: پاکی برای من یعنی پرهیز از دزدی و دروغ و بی‌عدالتی و ستم‌گری و بندگی. اصلا به نظر من دین‌ها درواقع سیستم‌هایی بوده‌اند برای مشروعیت دادن به این ارزشهای اخلاقی که منشا‌ءشان هم به نظر من بیشتر عملی هستند تا فلسفی. یعنی بشر طی قرنها زندگی به تجربه یاد گرفته است که اگر این ارزش‌ها بر یک جامعه حاکم نباشد، هیچ اثری از او باقی نمی‌ماند. از این نظر دیدگاه ضدزیرساختگرای (Anti-foundationalist) امثال رورتی که می‌گویند برای بهتر کردن زندگی به فلسفه نیازی نیست را من قبول دارم. چون به روش زیرساخت‌گرا در نهایت فکر نمی‌کنم بشود منشا اخلاق را به چیزی جز یک مفهوم مطلق مثل «خدا» رساند.

خوشحالم که از کلمه ی تابو برای مذهب استفاده کردی.... راستی شما از پست هایت چند لقمه در می آوری اگر راضی هستی ما رو هم خبرکن...

نه نشد نه من دکتر هستم و نه تو درونت پاک پاک است خودت هم این را می دانی .( من به نوشته های سیاسی تو کاری ندارم مقصودم درون شخصی تو است ) تو خواهی نوشت که درون شخصی من ربطی به تو ندارد و من جوابی برای این جمله ( اگر آن را بنویسی )ندارم . در حقیقت اگر چنین جوابی بدهی فکر می کنم که دیگر راهی برایم نمانده است .

-----------------

• هودر: جواب من این است که پاکی و ناپاکی معیار می‌خواهد و معیارهای تو با من فرق دارد و هیچکداممان نمی‌توانیم ادعا کنیم که معیارمان جهانشمول است. بهتر است بجای پاکی و ناپاکی درباره‌ی هدف‌هایمان حرف بزنیم. جایی که من و تو می‌خواهیم برسیم زیاد فرقی با هم ندارد. منتها تو می گویی فقط باید با دوچرخه به آنها آمد و من می‌گویم تراکتور، ب.ام.و، مازراتی، یا اتوبوس یا حتی پای پیاده؛ فرقی نمی‌کند. مهم این است که به آنجا برسی.

آقای درخشان می شه از شما سوالی بپرسم ؟ چرا این قدر پیراهن ها و تی شرت هایتان برایتان مهم است . این که چه نقش یا شعاری روی آن باشد واقعا چه اهمیتی دارد ؟ به نظر شما بهتر نیست که آدم درون خود را عوض کند .

-----------------

• هودر: فکر کنم نوشته‌هام از هر چیزی بهتر درونم رو نشون بده. مگه اینکه شما دکتر باشین و تا با اشعه ایکس یا جراحی درون آدم‌ها را نبینین قانع نشین.

شما واقعا شباهت های هیتلر و احمدی نژاد رو نمیبینی؟ یا خودت رو به کوری میزنی؟ بهتره مجموعه Hitler:Rise of the evil رو نگاه کنی تا ببینی چه شباهت عجیبی بین هیتلر و احمدی نژاد وجود داره

-----------------

• هودر: ببین، برای اطلاعات باید بگم که حتی کاندولیزا رایس هم این شباهت رو نمیبینه و سرش حسابی چند بار به اسراییلی‌ها توپیده سر این مساله. تنها کسایی که دنبال جا انداختن این مساله بودن (الان که دیگه البته تموم شده ماجراش) اسراییلی‌ها بودن و آمریکایی‌های اسراییلی.