برای اشتراک ایمیل‌تان را وارد کنید: یا به این نشانی یک ایمیل بفرستید: EditorMyself-subscribe@googlegroups.com
  لينک‌دونی هفته
Excerpt: Brave and independent Iranian MPs, Hosseinian and Zakani, need to start their own blogs and be in direct contact with their voters and supporter.

وب‌سایت مجلس بخشی دارد برای وبلاگ‌های نمایندگان و ظاهرا پیش‌بینی کرده که هر نماینده‌ای یک صفحه‌ی شخصی با محوریت یک وبلاگ داشته باشد. ولی خب، همانطور که می‌بینید هیچدام از این وبلاگ‌ها فعال نیستند که باعث شرمساری است. چون این بهترین وسیله‌ی یک نماینده‌ی مجلس برای توضیح دادن مواضع و فعالیت‌های خودش است و این هم دسترسی روزنامه‌نگاران را به او بالا خواهد برد و در نتیجه فعالیت‌هایش انعکاس بیشتری خواهند داشت، و هم اینکه ارتباطش را با مردم (البته آن درصد کمی که دست و وسع‌شان به کامپیوتر و اینترنت می‌رسد) بالاتر خواهد برد.

ولی من می‌خواهم از کسانی که به روح الله حسینیان و علیرضا زاکانیرای دادند و یا به آنها دسترسی دارند خواهش کنم که هر طور شده این دو نفر را وادار به ساختن وبلاگ و جدی گرفتن آن کنند. نه برای مطرح کردن خود، بلکه برای یکی از بهترین ابزارهایی که با آن می‌توانند وظایف نمایندگی‌شان را در دفاع از حقوق مردم انجام دهند.

این دو نفر از معدود نمایندگانی هستند که مواضعشان از روی منافع حزبی نیست و برای همین اگر تنها بخواهند روی خبرگزاری‌های مختلف که همه‌شان کارکرد حزبی دارند تکیه کنند، به ضررشان است. چون یا حرف‌ها و مواضعشان تحریف می‌شود، یا ناقص منتشر می‌شود، یا اصلا بدون تعارف سانسور می‌شود. به اضافه‌ی اینکه در وبلاگ‌هایشان می‌توانند چیزهایی بنویسند که در مجلس فرصت صحبت درباره‌ی آنها را نداشته‌اند.


سردبیر: خودم و لینکدونی‌اش را هر روز با ایمیل دریافت کنید.
تازه درهمين باره:



دوستان و آشنايان

تبعیدی عصبانی
یک پزشک
خوابگرد
دوشیزه شین
سولوژن
عرب عصبانی
فلیسوف مآب رمانتیک
آهستان
حاجی واشنگتن
کوروش علیانی
دوم دام
بچه‌ی قلهک
زهرا
یادداشت‌هایی از کابل
بلوط
۳۵ درجه
آرش «کمانگیر» آبادپور
حسین پاکدل
۴ دیواری
یک وحید
مونتاژ انتقادی
پویان طباطبایی
نگارک‌ها
شب پیشگویی
آدم و حوا
کتابلاگ
دادابیس
از پشت یک سوم
حسین نوش‌آذر
عبدالقادر بلوچ
سینا دیلی
نانا
خورشید خانوم
پویان و سیما
گناهکار
ناهید رکسان
سیبستان
بامدادی
رویای آريایی
نگاه نو
نگاه نو
امنزیاک
فوکو بلاگ
مریم مومنی
خیاط باشی
فروغ
نیما دارابی
نازخاتون
مارسی نیومن
مرتضی نگاهی
هوشنگ دودانی
دستنوشته‌ها
روزنامه‌نگار ممسلمان
کریم ارغنده‌پور
شرح
کمال
راه من
مسعود بهنود
مریم ابریشم‌کار
فانتازیا
مسعود ده‌نمکی
روزنه
توکا نیستانی
مازوخیسم محاسباتی
زیتون پرورده
زيتون
جمهور
من راه نشین
آق بهمن
هپلی
امور ایران
حمید مافی
محمود فرجامی
پاسداران
حقوق‌دان پاریسی
طاها بذری
پاگرد
گردباد
خانوم حنا
میرزا پیکوفسکی
موج
صفا در ال.ای
فریادناممه
ملکوت
غلاف تمام فلزی
آن سوی دیوار
ارزیابی‌های شتابزده
لات‌لند
یک فتحی
شکرخواه
ایرانی طعنه‌آمیز
مهستی شاهرخی
جمال
پیاده رو
سمیرا سامانی
ایران‌شهر
آزادنويس
ایمیان
نوه‌ی غلامرضا تختی
لیلی نیکونظر
سبیل طلا
خط قرمز
لگوماهی
مسیح علی‌نژاد
تادانه
بابک داد
وب‌نگاشت
حسام‌الدین آشنا
محمد نوری‌زاد
افسون فسرده
هادی خرسندی
دردنوشته‌ها
دانشجوی مسلمان
منبر دات نت
مرصاد
بی‌بی‌گل
نسل خمینی
جواد کاشی
امیرحسین ثابتی
ف.م.سخن
آچار فرانسه
بی اجازه کوچیکترا نه
رزانیات
سوگلی ریچارد پرل
راهرو
کلنگ کمونیست کارگری
اکبر منتجبی
آی‌تی.ايران
خاکریزیسم
علیرضا شیرازی
احمد جلالی
خسرو نقیبی
حامد قدوسی
کیبرد آزاد
سلمان
ddmmyyyy
مهدی یوسفی
آزاده عصاران
نوک‌تیز
مریم اينا
میرزا
دلبستگی
روزها
انتخاب زنان
آشپزباشی
ابراهیم اسکافی
مشکات
خبرنگار مسلمان
مهدی محمدی
حسین رنجبران
سجاد صفارهرندی
فانونایت
شهرزاد
کامپیتور و ارتباطات
مهدی اسماعیلی
هنوز
زمستان است
شب‌نامه‌ها
گل‌آرا حمزه
چرک‌نویس
غربتستان
تبرمرد
محبوبه حسین‌زاده
احسان
بسیج جهانی
نگفتنی‌ها
هادی نیلی
انتخاب انسانی
خرچنگ زاده
یک استکاان چای داغ
نقیز
شنا در شنزار
مرد تنها
مرصاد امروز
شاخ به شاخ
مجید تفرشی
بازیگر آماتور
آرش صالحی
شبنم طلوعی
آرش غفوری
نیکی اخوان
عباس معروفی
سهند شمس
بیروت ریپورت
کافه ناصری
مطالعات فرهنگی رادیکال
لوبيا
سایه
جواد روح
ضدمورچه
پسر فهمیده
کشکول جوانی
حمید کریمیان
جوانفکر
حنیف مزروعی
پژمان نوزاد
نسرین افضلی
سهیل کریمی
امید معماریان
اسماعیل نیوز
فرنگوپولیس
کافه اندیشه
علیرضا خدابخش
زن نوشت
کلاشینکف دیجیتال
کلفه گینزبورگ
امیرعلی قاسمی
سفره ماهی
سفره‌ماهی
پاک‌نویس
لیلا خدابخشی
تکینسون
علی معظمی
عنکبوت
سرزمین آفتاب
چخوف منو نديدی؟
امشاسپندان
علی مزروعی
خارج از جعبه
مريم نبوی نژاد
ققنوس
بچه‌های سوم تیر
منقل، مخده و پلوراليسم ديني
فالشیست
شهاب اسفندیاری
فانوس خيال
آینه ایرانی
محمد تاج‌دولتی
معصومه ناصری
نیما نامداری
مژده
چلـــغوز
پرگلک
پیام یزدانجو
پیام یزدانجو
من و مانی
شبح
کاملیا انتخابی فرد
خودمونی
حرف غریب
شادی شاعرانه
و اما بعد
امير حسابدار
پاسداران
ایمان
پاگنده
بارانی آبی
اندیشه امروز
معصومه اتبکار
دفترچه‌ی ممنوع
حسن عابدینی
دیدی گفتم
مه‌زود
میان خطوط
جنگ و صلح
صبحانه
کوچه مدرسه حجتیه
آسمانِ سرپناه
حسام فروزان
حقیقت ایرانی
رازیگر
نیستان
یک وبلاگ ساده
تلخوش
قائم‌پناه
ژرف
یولداش
روزگاری که سپری می‌شود
رنگارنگ
مرمرو
کاپیتان هادوک
خاطرات مشبک
کوچ
افکار خصوصی
سیاحت‌نامه میرزا
روی جاده نمناک
کنج
دلتنگستان
کتابدار
نکته
يوتی‌اف-هشت
بازيگر آماتور
نفیسه مطلق
با شما نيستم
سکتور صفر
پارکينگ
پياله
ايستادن در مقابل باد
مهندس سعيد
يه وجب خاک اينترنت
احسان پريم
مهاجر
افعانستان امروز
از امروز
آذر و آيينه‌اش
بهنود کوچک
وبلاگ گوبا
روزگار من
يادداشت‌های سينمايی
اسپ‌سوار
دنيا دست کيه
نمای تزديک
عصيان
ایگناسیو
کتابچه
علاف تمام فلزی
تن‌تن‌سک
آسمان
یک جعبه شکلات
حرفهایم...
از کانادا
ندای امروز
دنيای يک ايرانی
عمو حميد
احسان و هزاره سوم
روزنگار
وب‌نوشت ابطحی
بزرگمهر حسین‌پور
دندانپزشک
پريشان بلاگ
سياست از نگاه دوم
برما چه گذشت
خاکستری
حرف‌های يک الپر
کاوه شجاعی
کاکتوس تيلا
کاپوچينو
خط سوم
ترزا
آبکش
خبرنگار
نيمه‌شب
صادق الوندی
الپر
صورتک
ساده‌تر از آب
مرتضی و ما
پرنیان
علی قدیمی
الفبا
کلانتر
زوزه
ریویو
محسن طالب
یلدا معیری
شهروند نصف‌جهانی
اسکورپیو
نعمت احمدی
لباس شخصی
علی خلیق
این مرد
یادداشت‌های فرهنگ
روزهای زندگی‌ام
یک بلاگر
دانشگاه غیرانتفاعی کیش
بچه‌های قلم
یاک
وحید پوراستاد
وب‌نامه
علی‌اکبر قزوینی
پناه
نوشی و جوجه‌هایش
اینجا و اکنون
مهاجرانی
جمیله کدیور
فانوس
صنوبر
پرنوشت
نادر فتوره‌چی
جنبشی استشهادی
بهزاد بلور
اشکان خواجه‌نوری
مصطفی تاجزاده
عباس عبدی
مسرت امیرابراهیمی
سبقت
عطا خلیقی
لیلی پوررند
آخوندها از مریخ نیامده‌اند
زرنوشت
گل‌دختر
علیرضا حقیقی
نگاه ایرانی
پاپتی
گوز آن‌لاین
وب‌گشت
لوبیسمم
فاطمه رجبی
نگاه یک ایرانی
هزاران نقطه
ریچارد سمبروک
نامحرمانه
غربت‌نوشته‌ها
رشید اسماعیلی
احمدی‌نژاد
شهیر شهید ثالث
احمد شیرزاد
موشک انداز
مژده غضنفری
ابراهیم فیاضی
فواد صادقی
نظرات ديگران

خیلی دوست دارم دانشجویانی که کلاسهای آقای کردان را برداشته اند توضیح بدهند که ایشون سر کلاس چجوری درس میداده.

نکته ظریف دیگر اینکه اگر آقای کردان بعد از تایید شدن از طرف مجلس (که با علم مجلسیان و آقای رییس جمهور به قلابی بودن مدرکشان انجام شد) ... اگر ایشون ساکت مونده بود مساله به تدریج میخوابید و فراموش میشد. ولی ایشان با صادر کردن اعلامیه و تهدید منتقدین و انتشار مدرک قلابی اجازه نداد که مساله بخوابد و الان کار به جایی رسیده که بعید میدونم مجبور به استعفا نشود.

این سایت دکتر زاکانی هست که وبلاگ رو هم توش داره: http://www.zakani.com/

ببین حسین، من خیلی وقته که وبلاگت و می خونم، نهایت تحلیلی که می تونم از رویکردت داشته باشم اینه که: همانطوری که اول انقلاب بسیاری از گروههایی که با هم تفاوت ماهوی داشتند سر سر نگونی شاه به اتحاد موقت رسیدند و بعد از آن بشدت از هم فاصله گرفتند، تو هم در همین وضعیت با احمدی نژاد و دورو بیاش هستی، اما باور کن که مدینه فاضله هاتون خیلی با هم متفاوته، برای همین هم هست که تو تحلیلات خیلی دچار تناقض می شی.

بس کن حسین... تا کی می خوای این فیلمارو بازی کنی.. تا کی می خوای از دربِ این و اون بخوری؟ لذت می بری هر موقع که اینجا یه چیزی مینویسی فحس و ناسزا و نفرین اونایی که خنجرتو از پشت به کمرشون زدی بشنوی؟... خوشت میاد فحش بخوری، خوشت میاد آه n میلیون نفر پشت اسم نحست باشه؟ عشق می کنی هر موقع با اعصاب این مردم بازی می کنی، نه؟ خوشت میاد هر دفعه که نگاه فرا ساختاریت رو اینجا پابلیش می کنی 3000 نفر بهت فحش بدن؟ یا خیلیا مثل من هرچی از دهانشون در میاد تو دلشون بارت کنن؟

تا کی میخوای تو این منجلاب دست و پا بزنی... می دونی این کثافتی که توش فرو میری ته نداره؟ مطمئنم که هنوز یه نقطه سفید روی دلت مونده که داد بزنه: حسین، تو می تونی ازین کثافت بیای بیرون... منم بهت می گم حسین تو میتونی ازین کثافت بیای بیرون.. حداقل 40 تا مثل من که حالا به هر طریقی که میشناختنت و میدونن چی بودی و به چه روزی افتادی، هنوز فکر میکنن که می تونی خودتو بالا بکشی... بس کن دروغو... بس کن تموم کن این بازیو .. سرتو از تو لجن بکش بیرون دور و برتو نیگاه کن... نیگاه کن که شغل شریف روزنامه نگاری تو این سگ دونی معادل 4 وعده غذا تو همون 4 تا رستورانی که اسم بردی نمیشه... اندازه یک ماه پوشک My Baby برای بچه کوچیکت نمیشه... ببین که با این وضع اقتصادی هر جوونی که از راه صحیح و شریف میخواد نون در بیاره نمیشه..

سنگ کیو به سینه میزنی... سنگ مردمو یا سلاخ مردمو؟ حسین بترس از روزی که همه اینارو یکی بذاره جلوت ... دلم میسوزه وقتی می شنوم به ایسنا میگن فاحشه خونه.. دلم میسوزه وقتی از اینور اونور خبر میارن که چه گندی این مملکتو برداشته که اگه بترکه دنیارو گه بر میداره.... دلم واسه تو میسوزه.. چون میدونم این آشغالی که الان اسمش حسین درخشانه، اون حسین درخشانی نیست که خیلیا میشناختن... دلم واسه ایران میسوزه چون گندی که برش داشته رو نمیش جمع کرد، گذشت و مرد اون ایرانی که من افتخار می کردم به خوندن تاریخ 7000 سالش... اون ایران الان زیر خروارها خاکه...

دلم واسه خودم میسوزه که باید اینهمه کثافت رو ببینم، و فقط ببینم و ببینم و ببینم... از خودم بدم میاد که یه نفری هیچ گهی نمی تونم بخورم... نه راه پس دارم نه راه پیش... از همه بدم میاد چون اونام همینایی که من میبینم میبینن... خیلیاشون خفه خون گرفتن... خیلیاشونم که ضری میزنن، انقدر باهم دیگه مشکل دارن که ده دقیقه نمی تونن توی صف اتوبوس باهم وایسن... خیلیاشونم مثل تو، اسم و رسم و مشاعرشون رو به فاک فنا دادن شدن یه چیز دیگه... یه چیزی که برای من غریبه... برام معنی نداره... چوای بر خدا که اگر هست و میبینه این همه کثافتو خفه شده و هیچ گهی نمی خوره.. اگر وجود داری، که نداری، تف به تو که این دنیارو ساختی رفتی معلوم نیست سرت کجا گرمه که این همه فریادو نمیشنوی...

------------

• هودر: ممنونم که اینقدر دلسوزی می‌کنی. ولی من هیچوقت جز بر اساس تعقل و تشخیص مستقل خودم ننوشته‌ام. منکر اشتباه کردن نیستم، ولی فکر کنم تو هم داری خیلی احساسی به ماجرا نگاه می‌کنی. حرفهای من اونقدری هم که تو فکر می‌کنی بی‌طرفدار نیست. کسانی که موافقند فقط به اندازه‌ی کسایی که فحش می‌دن جرات اعلام حضور ندارن. به اضافه این، اگه اینطور بود که تو میگی، پس چرا هنوز تمام اونهایی که میخوان سر به تنم نباشه میان و مطالبم رو میخونن؟ چرا خواننده‌هام کم نشده؟ بالاخره اونی که میاد فحش هم میده هم مطلب رو میخونه دیگه. فکر میکنی چرا؟